Gorące tematy: Wybory 2020 Ryszard Opara: „AMEN” Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
67 postów 1309 komentarzy

"Anioł Śmierci" z Auschwitz. Kolejny żydowski mit do piachu.

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Żaden człowiek nie był tak oczerniany w ostatnich latach, może z wyjątkiem Hitlera i Himmlera, jak dr. Josef Mengele, personifikacja nazistowskiego zła.

Rewizjonizm Holokaustu jest być może najbardziej oczernianą instytucjonalnie, karaną i prześladowaną społecznie dziedziną badań we współczesnej historii Zachodu. Jednak w głośną 75. rocznicę sowieckiego wyzwolenia Auschwitz żydowscy strażnicy Holomitu, kopiąc i krzycząc po drodze, to jednak wycofują się i oddają pole.

Przykład tu: http://arjanek.neon24.pl/post/152352,zyd-eugen-kogon-i-sfabrykowany-ss-rentabilitatsberechnung

Najnowszym przykładem jest nowa książka Davida G. Marwella, byłego dyrektora Muzeum Dziedzictwa Żydowskiego, „Unmasking the Angel of Death”.

Praca Marwella jest uważana za najlepszą biografię dr Mengele. Porównuje on tam zeznania świadków „ocalałych” z twardymi dowodami i pierwotnymi źródłami i dochodzi do wniosku, że ich „wspomnienia” były „zawodne”. Innymi słowy, kłamali.

Nazywa ohydnym oszustwem twierdzenia "świadków", które były przez kilkadziesiąt lat wykorzystywanie propagandowo. Do takich kłamstw zalicza m.in. twierdzenia, że Mengele zszywał bliźnięta aby stworzyć bliźnięta syjamskie, rozbijał główki noworodków o wagony kolejowe, próbował przekształcać chłopców w dziewczęta - całe barbarzyństwo wyryte w popularnym myśleniu o Niemcu w kitlu lekarskim, konkluduje Marwell, to nic innego jak stek ohydnych mistyfikacji.

Marwell podkreśla, że ​​Mengele był oddanym narodowym socjalistą, co w jego opinii jest samo w sobie złem. Według książki czasami przekraczał on także granice etyczne, na przykład badając wpływ braku żywności na ludzkie ciało, ale „Anioł Śmierci” wynagradzał to, zapewniając więźniom lepsze warunki i uprzywilejowane traktowanie, gdy eksperymenty się skończyły. Ogólnie rzecz biorąc, książka przyznaje, że to, co powszechnie wiadomo o Mengele, to fikcja zbudowana z plotek, powieści i filmów Hollywood, które zostały uznane za prawdziwe dzięki żydowskim „naocznym świadkom”.

Głównym osiągnięciem Mengele w obozie, które przypisuje mu Marwell, było powstrzymanie i zapobieganie masowemu wybuchowi tyfusu w Auschwitz w bardzo trudnych okolicznościach. Uratowało to tysiące istnień, zarówno żydowskich, jak i gojów. Mengele nie był motywowany nienawiścią i sadyzmem. Jego najbardziej intymne listy i wyznania pokazują jedynie zamiłowanie do postępu nauk medycznych.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Żaden człowiek nie był tak oczerniany w ostatnich latach, może z wyjątkiem Hitlera i Himmlera, jak dr Josef Mengele, personifikacja nazistowskiego zła. Legenda Mengele stała się podstawą dwóch powieści, które Hollywood zamienił w popularne filmy: Maratończyka Williama Goldmana i Chłopaków z Brazylii Iry Levina. W drugim filmie Gregory Peck grał  bezwzględnego doktora Mengele, który sklonował dziesiątki małych Hitlerów w ramach diabelskiego spisku nazistowskiej Ameryki Łacińskiej.

W niezliczonych gazetach i artykułach prasowych Mengele rutynowo oskarżany jest o wysłanie 400 000 ludzi na śmierć w komorach gazowych, podczas gdy pełnił on funkcję głównego lekarza w Auschwitz-Birkenau w 1943 i 1944 roku. Nazwany „Aniołem Śmierci” przeprowadzał rzekomo makabryczne „ eksperymenty ”na wybranych żydowskich ofiarach i  nałogowo lubował się w popełnianiu sadystycznych okrucieństw. Na przykład według US News and World Report (24 czerwca 1985 r.) lubił „dawać cukierki dzieciom, które następnie wrzucał żywcem do krematoryjnego pieca, nucąc przy tym Mozarta i Wagnera”. „Washington Post” (8 marca 1985 r.) informował, że Mengele „rutynowo wrzucał żywe dzieci do pieca krematoryjnego” i „rozkazywał ciężarnym kobietom kłaść się na plecach, a następnie stąpał po nich, doprowadzając do aborcji”.

Kampania medialna osiągnęła punkt kulminacyjny w czerwcu 1985 r., kiedy nazwisko Mengele było powtarzane codziennie na pierwszych stronach gazet i wieczornych wiadomościach telewizyjnych. Twarz Mengele wpatrywała się z okładki plotkarskiego tygodnika People weekly (zdjęcie). Polowanie, które trwało od lat, w końcu dobiegło końca, gdy międzynarodowy zespół specjalistów w dziedzinie medycyny sądowej pozytywnie zidentyfikował zwłoki ekshumowane z brazylijskiego grobu jako dr Josefa Mengele. Świadectwa krewnych i byłych przyjaciół niemieckiego lekarza oraz duży zbiór materiałów dokumentalnych dodatkowo potwierdziły, że Mengele zmarł 7 lutego 1979 roku niedaleko Santosu w Brazylii – w czasie kąpieli w oceanie doznał prawdopodobnie udaru mózgu i utonął.

Chociaż żadna zdrowa na umyśle osoba nie usprawiedliwiłaby ani nie wybielała okrucieństw, bez względu na to, kto je popełni, podstawowy szacunek dla prawdy i przyzwoitości wymusza kolejne, bardziej  rozważne spojrzenie na legendę Mengele. Ile jest prawdy w tych fantastycznych oskarżeniach?
Zarzut, że Mengele „wysłał 400 000 Żydów do komór gazowych w Oświęcimiu” jest kłamstwem opartym częściowo na wprowadzaniu w błąd. Prawdą jest, że wraz z innymi lekarzami obozowymi Mengele rutynowo wybierało osoby, które były zdolne do pracy spośród transportów nowo przybyłych do obozu. Autorzy holokaustu utrzymują, że wszyscy Żydzi przybywający do Auschwitz, którzy nie mogli pracować, byli natychmiast zabijani w komorach gazowych. Liczba 400 000 jest po prostu przypuszczalnym szacunkiem liczby niezdolnych do pracy Żydów, którzy przybyli do Birkenau w 1943 i 1944 r., podczas gdy Mengele był tam głównym lekarzem.
W rzeczywistości duża liczba niezdolnych do pracy Żydów została przyjęta do obozu i tam internowana. Zgodnie z innymi dowodami, oficjalne niemieckie dane wskazują, że bardzo duży odsetek przeważającej części ludności żydowskiej w Birkenau w 1943 i 1944 roku nie był w stanie pracować. (Patrz: G. Reitlinger, The Final Solution, s. 125 oraz A. Butz, Hoax, s. 124)

Wielu Żydów przeżyło wojnę w wyniku opieki medycznej w izbie obozowej, która była pod ogólnym nadzorem dr Mengele. Jedną z takich osób był Otto Frank, ojciec słynnej Anne Frank. Po zachorowaniu Otto został przeniesiony do szpitala obozowego, gdzie pozostał do czasu, gdy wojska radzieckie dotarły do ​​Auschwitz w styczniu 1945 r. kiedy Niemcy ewakuowali obóz na krótko przed tym, pozostawiając tam osoby, które nie mogły się poruszać, w tym chorych, starszych i chorych więźniów i wiele dzieci. Najbardziej przerażające zarzuty postawione przeciwko Mengele, takie jak opowieści, że wrzucał żywe dzieci do krematoryjnego pieca, to chore i absurdalne bajki, które zaprzeczają temu, co wiadomo o charakterze tego lekarza. Na przykład, jak donosi magazyn „Time” (24 czerwca 1985 r.), Mengele „ od czasu do czasu okazywał gest galanterii: po przeniesieniu ciężarnej żydowskiej lekarki do Krakowa w celu przeprowadzenia badań dla niego, Mengele wysłał kwiaty po urodzeniu syna”.
Jeffrey Hart, felietonista największych amerykańskich syndykatów prasowych, powiedział czytelnikom, że wątpi w wiele opowieści o „potworze Mengele” sprzedawanych w środkach masowego przekazu. „... Jako profesjonalny historyk nalegam na ostrożność w stosunku do wielu anegdot, które są rutynowo akceptowane jako fakt”, napisał Hart. „Moje historyczne przeczucie polega na tym, że wiele z tego rodzaju mitologii, wymyślonych jako rodzaj metafory… wątpię w historię, że zabił kobietę, miażdżąc jej gardło butem. Minie dużo czasu, zanim uczeni odsieją ten fakt od fikcji o Mengele. ” (The Washington Times, 9 lipca 1985)

Podczas gdy Hart zasługuje na pochwałę za jego ostrożny publiczny sceptycyzm wobec części mitologii o Mengele, ale okazałby prawdziwą odwagę, gdyby spojrzał na całą historię o Holokauście tym samym pytającym okiem. Jakie jest jego „przeczucie” popularnej historii, potwierdzonej w Norymberdze, że Niemcy wytwarzali mydło z ciał żydowskich? A może opowieści o gazowaniu w Dachau, Buchenwaldzie, Mauthausen i Auschwitz?
Dowody wydają się dość jasne, że Mengele faktycznie przeprowadzał badania medyczne na więźniach Auschwitz. W związku z tym warto być może zauważyć, że rząd USA przeprowadził podobne medyczne „eksperymenty” zarówno podczas drugiej wojny światowej, jak i po niej. Amerykańscy lekarze wojskowi infekowali Murzynów kiłą bez ich wiedzy w ramach badań nad nowymi sposobami leczenia chorób wenerycznych. W latach pięćdziesiątych CIA sfinansowała eksperymenty psychiatryczne z udziałem LSD, pozbawienia snu, masywnej terapii szokowej i próby prania mózgu pacjentów szpitali bez ich wiedzy i zgody. Jeden z ocalałych, Louis Weinstein, jest teraz podobno „ludzką świnką morską, biednym, żałosnym człowiekiem bez pamięci, bez życia”. Rząd USA został pozwany o zadośćuczynienie w imieniu Weinsteina i ośmiu innych osób. (The Washington Post, 1 sierpnia 1985, artykuł wstępny)

Wadliwy, ale pouczający artykuł o Mengele autorstwa profesora Roberta Jaya Liftona z City University of New York ukazał się w numerze The New York Times Magazine z 21 lipca 1985 roku. Długi esej zaczyna się od stwierdzenia, że ​​„Mengele od dawna stał się centrum kultu demonicznej osobowości. Był postrzegany jako ucieleśnienie absolutnego zła ...” ale, jak wyjaśnia Lifton, nie był „ siłą nieludzką, a nawet nadludzką " jaka jest przedstawiana w mediach.

Jako młody człowiek Mengele był popularny, inteligentny i poważny. Podczas trzech lat służby wojskowej, głównie na froncie wschodnim, udowodnił, że jest odważnym i sumiennym żołnierzem, i otrzymał pięć odznaczeń, w tym Żelazny Krzyż Pierwszej i Drugiej Klasy. Jako główny lekarz w Auschwitz-Birkenau, Mengele był odpowiedzialny za dużą kadrę lekarzy-więźniów, w większości Żydów, którzy leczyli więźniów.
Lifton podkreśla, że ​​zeznanie „naocznego świadka” o Mengele podczas dobrze nagłośnionego procesu we Frankfurcie w Oświęcimiu w latach 1963–1965 było pełne błędów. Na przykład, chociaż Mengele był tylko jednym z licznych lekarzy obozowych, którzy na zmianę decydowali, którzy nowi przybysze do Auschwitz-Birkenau zostaną przydzieleni do pracy, a którzy nie, żydowski więzień, który rozładowywał przychodzące transporty, twardo utrzymywał na rozprawie, że sam Mengele zawsze tam był dla dokonywania selekcji. Kiedy sędzia skomentował: „Mengele nie mógł tam być cały czas”, świadek odpowiedział: „Moim zdaniem zawsze tam był. Noc i dzień”. Inni byli więźniowie opisywali Mengele jako „bardzo aryjskiego” lub „wysokiego i blond”, chociaż w rzeczywistości był średniego wzrostu, miał ciemne włosy i ciemną cerę.

Lifton pisze, że wśród wielu rozpowszechnianych mitów o Mengele są historie takie jak ta, że doradzał prezydentowi Stroessnerowi z Paragwaju, jak eksterminować rdzenną ludność Indian w tym kraju, i że zarobił fortunę w Ameryce Południowej na rozległym handlu narkotykami prowadzonym przez byłych nazistów.
Cennym współczesnym zapisem postaci i dokonań Mengelego podczas jego pobytu w Auschwitz jest „Ocena kapitana SS dr Josefa Mengele” z 19 sierpnia 1944 r., przygotowana przez Gabinet Lekarski SS Auschwitz. (oryginał z akt w berlińskim centrum dokumentów). Raport jest bardzo pochlebny:
    Dr Mengele ma otwarty, szczery, rzetelny charakter. Jest absolutnie niezawodny, uczciwy i bezpośredni. Nie przejawia słabości charakteru, złych skłonności ani pragnień. Jego emocjonalna i fizyczna konstytucja jest wybitna.
         Podczas służby w obozie koncentracyjnym w Auschwitz wykorzystał swoją wiedzę praktyczną i teoretyczną do walki z poważnymi epidemiami. Z rozwagą i wytrwałą energią, często w najtrudniejszych warunkach, wypełniał każde powierzone mu zadanie z całkowitą satysfakcją swoich przełożonych. Pokazał, że jest w stanie poradzić sobie w każdej sytuacji. Ponadto wykorzystał i tak mało wolnego czasu, aby żarliwie pogłębić swoją edukację jako antropolog.
         Jego taktowne i skromne zachowanie ukazuje dobrego żołnierza. Ze względu na swoje zachowanie jest szczególnie lubiany przez swoich kolegów. Traktuje podwładnych z absolutną uczciwością i wymaganą surowością, ale mimo to jest wyjątkowo podziwiany i lubiany.
         W swoim zachowaniu, pracy i nastawieniu dr Mengele pokazuje absolutnie solidne i dojrzałe spojrzenie na życie. Jest katolikiem. Jego sposób mówienia jest spontaniczny, nieskrępowany, przekonujący i żywy.
W osobistej ocenie zauważono, że Mengele „zachorował na tyfus, podczas gdy sumiennie wykonywał swoje obowiązki lekarza w Auschwitz”. Wymieniono nagrody, które otrzymał za odwagę i wybitną służbę, i stwierdzono, że zasługuje na promocję.

Po ucieczce do Ameryki Południowej, aby uniknąć zostania oskarżonym w procesie pokazowym, Mengele mieszkał przez dziesięć lat w Argentynie i Paragwaju pod własnym nazwiskiem. Nie ma dowodów na to, by kiedykolwiek czuł się zawstydzony lub winny z powodu wszystkiego, co zrobił w Oświęcimiu. Przeciwnie, w liście do swojego syna Rolfa napisał: „Nie mam najmniejszego powodu, aby uzasadniać lub przepraszać za jakiekolwiek moje decyzje lub działania”. (Czas, 1 lipca 1985 r.)

Wśród jego osobistych dokumentów znalezionych przez brazylijską policję w czerwcu 1985 r. był chaotyczny, częściowo autobiograficzny esej zatytułowany po łacinie „Fiat Lux” („Niech się stanie światłość”), najwyraźniej napisany przez Mengele, gdy jeszcze mieszkał na bawarskiej farmie krótko po koniec wojny. Treść eseju nie została jak dotąd opublikowana. (The New York Times, 23 czerwca 1985)

Mengele od czasu do czasu rozmawiał o swojej przeszłości z państwem Stammer, z którymi przez 13 lat mieszkał na ich farmie w pobliżu Sao Paulo w Brazylii. Pani Gitta Stammer przypomniała, że ​​Mengele powiedział, że Żydzi byli obcą grupą  działającą przeciwko Niemcom, i których Niemcy chcieli z kraju usunąć. Mengele wielokrotnie podkreślał, że nie popełnił żadnej zbrodni, a zamiast tego stał się ofiarą wielkiej niesprawiedliwości. (New York Times, 14 czerwca 1985 r .; Baltimore Sun, 14 czerwca 1985 r.)

W ostatnich latach życia Mengele mieszkał z austriackim małżeństwem, Wolfram i Liselotte Bossert, na ich brazylijskiej farmie. W wywiadzie Bosserts wyrazili wielki podziw i szczególne przywiązanie do skromnego gościa. W odpowiedzi na pytanie dotyczące rzekomych zbrodni Mengele w Oświęcimiu Wolfram Bossert powiedział: „Podziwiam go jako osobę za jego wiele dobrych cech, a nie za to, co popełnił. I nawet dzisiaj istnieją wątpliwości, czy to naprawdę prawda”. (Washington Post, 10 czerwca 1985)

Długoletni przyjaciel dr Mengele i rodziny Mengele w Niemczech, Hans Sedlmeier, powiedział reporterowi: „Mógłbym powiedzieć, co zrobił Mengele, co zrobił podczas pobytu w Auschwitz, co zrobił po Auschwitz, ale nie uwierzcie mi, gazety nie wydrukują prawdy, ponieważ nie leży to w interesie Żydów ... Nie chcę rozmawiać o sprawie Mengele. Dziennikarze napisali już tyle kłamstw i tego, co twierdziła prasa żydowska... " Wyraźnie zirytowany, nie dokończył zdania. (New York Times, 13 czerwca 1985)

W sensacyjnym podejściu do historii Mengele środki masowego przekazu zignorowały prawdopodobnie najważniejszą lekcję z tej całej sprawy. Aż do lata 1985 r., kiedy to ostatecznie ustalono, że Mengele nie żyje od 1979 r., „Eksperci od Holokaustu” i zawodowi „nazistowscy łowcy” uroczyście nalegali, aby niemiecki lekarz żył. Większość z nich utrzymywała, że ​​ukrywał się w Paragwaju.

Izraelska „nazistowska łowczyni” Tuvia Friedman podała pod koniec 1984 r., że Mengele był ostatnio widziany w Orlando i Tampie na Florydzie oraz w Nowym Orleanie. (AP, 3 października 1984 r.) Kilka miesięcy później Friedman ogłosiła, że chociaż był właścicielem „dużych nieruchomości” w Stanach Zjednoczonych, Mengele prawdopodobnie był we Włoszech. Co więcej, zbiegły lekarz został niedawno zauważony podczas wielkiego zjazdu nazistów na Bermudach. (Jewish Week, 8 lutego 1985)

Stanley E. Morris, urzędnik federalny zaangażowany w dochodzenie przeciwko Mengele w rządzie USA, powiedział dziennikarzowi w maju, że „codziennie pojawia się mnóstwo informacji, w większości bezużytecznych” na temat Mengele. „Jeden list pochodzi od osoby, która twierdziła, że ​​Martin Bormann, Hitler i Mengele jeżdżą razem w kabriolecie w Filadelfii” - powiedział. (New York Times, 28 maja 1985)

Pod koniec stycznia 1985 r. kongresmen USA Robert Torricelli (Dem.-NJ) wrócił z wizyty w Paragwaju z „zadziwiającą wiadomością”, że Mengele mieszka w niemieckiej kolonii w górach Paragwaju. (Newsweek, 4 lutego 1985 r.) powołując się na dwa rzekomo bardzo wiarygodne źródła, London Sunday Times (10 lutego 1985 r.) poinformował, że Mengele mieszka „dość otwarcie” w Paragwaju, spędzając większość czasu w górskim domku w pobliżu letniego pałacu prezydenta Alfredo Stroessnera. Najsłynniejszy ze wszystkich „nazistowski łowca”, Simon Wiesenthal, ogłosił, że jest „w 100 procentach pewien”, że Mengele mieszka w Paragwaju, i oskarżył, że rodzina Mengele w Niemczech Zachodnich wie dokładnie, gdzie. (Newsweek, 20 maja 1985 r.)  Do końca maja 1985 r. nagrody pieniężne oferowane przez Wiesenthala, rządy Izraela i Niemiec Zachodnich, Simon Wiesenthal Center i innych za schwytanie Mengele wyniosły 3,4 miliona dolarów.

Znany na arenie międzynarodowej „ekspert od Holokaustu” i „nazistowski łowca” Serge Klarsfeld oskarżył, że „Mengele jest w Paragwaju pod osobistą ochroną prezydenta Stroessnera”. Żydowski prawnik z Paryża wskazał nawet jego miejsce pobytu: „Mengele mieszka w dużej prywatnej willi pod Asuncion, albo należącej do samego Stroessenera, albo do przyjaciela Stroessnera”. (Newsweek, 20 maja 1985)

Żona Klarsfelda, Beate, poleciała do Paragwaju pod koniec maja, gdzie zademonstrowała w centrum Asuncion, niosąc znak, który określał prezydenta Stroessnera kłamcą za stwierdzenie, że nie wiedział, gdzie mieszka Mengele. Podczas gdy amerykańska telewizja i gazety sympatyzowały i chwaliły panią Klarsfeld to mieszkańcy Paragwaju uważali jej zachowanie za obraźliwe i haniebne. Została natychmiast wyrzucona z hotelu.
Jak pokazała historia, to nie Stroessner kłamał, ale Klarsfeld i jej zadufani sojusznicy.



https://www.amazon.com/Mengele-Unmasking-David-G-Marwell/dp/0393609537

https://www.ihr.org/jhr/v06/v06p377_Weber.html

https://en.wikipedia.org/wiki/David_Marwell

KOMENTARZE

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829