Gorące tematy: Wybory 2020 Ryszard Opara: „AMEN” Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
76 postów 1330 komentarzy

Hitler a marksistowskie kasty.

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Nowy program TVP Info "Kasta" ogląda średnio 1,09 mln widzów – informuje żydowski portal wirtualnemedia.pl.

Skąd wzięły się w Polsce kasty?

To w czasach komunizmu, kiedy ludzie próbując się jakoś bronić przed systemem totalitarnym, tworzyli system kastowy, który ich wspierał i pozwalał się bronić przed dyktaturą proletariatu. System wewnętrznych powiązań i przekazywanie swojej spuścizny na dzieci pozwalał w absurdalnym świecie zachować resztki racjonalizmu, resztki człowieczeństwa. Patologiczny, absurdalny świat permanentnej akademii szkolnej na temat proletariatu i dominującej roli ZSRR nie pozwalał ludziom godnie i świadomie żyć, więc stworzyli „kasty”, by się bronić i wymieniać usługi. W komunistycznej Polsce wszystko się „załatwiało”, nie można było czegoś normalnie kupić lub dostać. Załatwiało się studia dla dzieci, posadę, samochód, mieszkanie, dolary, telewizor, a nawet kawę, koniak czy ładne mięso na niedzielę. Załatwiało się usługi i przysługi. Ty mi załatwisz to, a ja ci załatwię tamto. Kierowniczka sklepu mogła ci załatwić towar, którego nie było na półkach, a ty mogłeś jej załatwić alternator dla samochodu jej męża. Mogli to załatwiać dzięki systemowi kastowemu, ponieważ wszystkie kierowniczki sklepów się znały i wszyscy samochodowi mechanicy się znali. Tak to działało. Kasty się broniły przeciw systemowi i przeciw obcym. Nie będąc członkiem kasty, nie mogłeś czegoś po prostu kupić, więc byłeś uwikłany w system przysług. Ty, twoja rodzina, twoi znajomi i ludzie z twojej kasty pomagali ci, wiedzieli, jak to działa i nie dziwili się. Pomagali ci i oczekiwali, że ty się odwdzięczysz. I tak to działa nadal. Zakres usług się zmienił i nieco wysublimował, ale kastowość nadal zobowiązuje.

My prawnicy, my lekarze, my dziennikarze, my politycy – MY!

A ponieważ świat się zmienił, kasty stały się jeszcze bardziej hermetyczne i jeszcze bardziej wrażliwe na obcych. Będąc ich członkiem, musisz wyznawać religię tej kasty, bo zostaniesz obłożony anatemą.
Kasty gardzą zwykłymi ludźmi, którzy nie rozumieją ani przynależności, ani obowiązków z niej wypływających i stygmatyzują obcych, nadając im cezurę nawet nie przeciwnika, tylko wroga. Dla dziennikarzy, celebrytów, finansistów, artystów, polityków i prawników jesteśmy mierzwą ludzką, „polaczkami”, rodzajem bydła rzeźnego. Jesteśmy – niedotykalni.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Idea narodowego socjalizmu polega na stworzeniu społeczeństwa, które funkcjonuje jako jeden zgodny organizm, bez antagonizmów klasowych czy modnych ostatnio kast.

Hitler w „Mein Kampf” wyjaśnił ten najważniejszy cel.

„Patrząc na sprawę z najważniejszego punktu widzenia, ruch narodowo socjalistyczny będzie musiał uznać konieczność przyjęcia własnej »polityki związkowej«”

„Prawdziwej edukacji narodowo-socjalistycznej zarówno dla pracodawcy, jak i dla pracownika, w duchu współpracy, w ramach wspólnoty narodowej, nie można zapewnić za pomocą teoretycznych instrukcji, apeli i napomnień, ale poprzez zmagania w codziennym życiu. W tym duchu ruch [narodowo socjalistyczny] musi edukować  duże grupy ekonomiczne i w dłuższej perspektywie zbliżać je do siebie. Bez tych prac przygotowawczych byłoby złudzeniem mieć nadzieję, że powstanie prawdziwa wspólnota narodowa. Wielki ideał (narodowy socjalizm) reprezentowany przez jego filozofię życia, o którą walczymy, może sam formować ogólny i powolny sposób myślenia. Ten model pokaże, że nowy stan rzeczy opiera się na solidnych fundamentach, a nie tylko zewnętrznej fasadzie.”

„Dlatego ruch musi przyjąć pozytywne nastawienie do idei związków zawodowych. Ale musi iść dalej. Ogromna liczba członków i zwolenników ruchu związkowego musi zapewnić praktyczne wykształcenie, które zaspokoi pilną potrzebę nadchodzącego narodowego państwa socjalistycznego ”.

„Narodowo Socjalistyczna Unia Zawodowa nie jest instrumentem walki klasowej, ale reprezentatywnym organem różnych  profesji i zawodów. Państwo Narodowo socjalistyczne nie uznaje żadnych klas ”.

„W aspekcie politycznym uznaje tylko obywateli posiadających absolutnie równe prawa i odpowiadające im obowiązki. Obok nich uznaje osoby (nieposiadające obywatelstwa), które nie posiadają praw politycznych ”.

„Zgodnie z koncepcją narodowo-socjalistyczną związkiem zawodowym nie jest zgrupowanie określonych ludzi wewnątrz wspólnoty narodowej, a tym samym stopniowe przekształcanie ich w klasę społeczną (kastę), aby wykorzystać ich w konflikcie z innymi grupami podobnie zorganizowanymi wewnątrz wspólnoty narodowej. Z pewnością nie wolno przypisać tego zadania związkowi zawodowemu jako takiemu. Było to zadanie przypisane mu w chwili, gdy stał się bronią ofensywną w rękach marksistów. Związek zawodowy nie jest oczywiście instrumentem walki klasowej; to marksiści przekształcili go w narzędzie do wykorzystania w walce klasowej. Stworzyli broń ekonomiczną, której międzynarodowy Żyd używa do niszczenia fundamentów ekonomicznych wolnych i niezależnych państw narodowych, do rujnowania ich narodowego przemysłu i handlu, a tym samym zniewolenia wolnych narodów, by służyły żydowskiemu finansowaniu świata, które przekracza wszelkie granice państwowe .”

„W przeciwieństwie do tego, Narodowo Socjalistyczny Związek Zawodowy musi organizować określone grupy, tych, którzy uczestniczą w życiu gospodarczym narodu, a tym samym zwiększać bezpieczeństwo samego krajowego systemu gospodarczego, wzmacniając go poprzez eliminację wszystkich anomalii, które ostatecznie wywierają destrukcyjny wpływ na społeczne ciało narodu, niszcząc siły witalne wspólnoty narodowej, szkodząc dobrobytowi państwa i w ostateczności, przynosząc zło i destrukcję życiu ekonomicznemu ”.

„Dlatego w rękach Narodowo Socjalistycznego Związku Zawodowego to nie strajk, który  zakłóca i dezorganizuje produkcję krajową jest tym instrumentem, do jej zwiększania i sprawnego działania, ale walka z tymi wszystkimi problemami, które z powodu ich niespołecznego charakteru utrudniają efektywność w przedsiębiorstwie, a tym samym utrudniają egzystencję całego narodu. ”

„Pracownik będzie musiał uznać fakt, że dobrobyt gospodarczy narodu niesie ze sobą także jego materialne szczęście. Natomiast pracodawca musi uznać fakt, że szczęście i zadowolenie jego pracowników są niezbędnym warunkiem wstępnym istnienia i rozwoju jego własnego dobrobytu. ”

„Pracownicy i pracodawcy są razem reprezentantami i pełnomocnikami wspólnoty narodowej. Praktyczne doświadczenie wskazuje, że przyznanie im dużej swobody w podejmowaniu decyzji, a nie odgórny przymus, wzmacnia ich możliwości produkcyjne. Co więcej, zgodnie z tą autonomią dajemy swobodę naturalnemu procesowi selekcji, który preferuje najbardziej utalentowanych, najzdolniejszych i najbardziej pracowitych ”.

„Zamiast tej walki [strajków] narodowe  socjalistyczne państwo przejmie zadanie opieki i obrony praw wszystkich zainteresowanych stron. Do obowiązków samej Izby Gospodarczej należy utrzymywanie sprawnego funkcjonowania krajowego systemu gospodarczego oraz usuwanie wszelkich wad i błędów. ”

„W ten sposób pracodawcy i pracownicy nie będą się już angażować we wzajemny konflikt dotyczący płac i godzin pracy, zawsze ze szkodą dla ich wspólnych interesów, ale wspólnie rozwiążą te problemy na wyższej płaszczyźnie, gdzie dobro wspólnoty narodowej i państwa będzie tym ideałem, który rzuci światło na wszystkie ich negocjacje. ”

„Zadaniem Narodowo Socjalistycznego Związku Zawodowego będzie kształcenie i przygotowywanie członków do dostosowania się do tych ideałów”

„Wszyscy muszą współpracować na rzecz zachowania i bezpieczeństwa naszego narodu i państwa, każdy zgodnie z jego zdolnościami i możliwościami, którymi natura go obdarzyła, a które zostały rozwinięte i ukształtowane przez narodową wspólnotę ”. -Hitler

Dzisiaj ruch narodowo-socjalistyczny jest na początku swojej walki. W dużej mierze musi przede wszystkim kształtować i rozwijać swoje ideały. Musi wykorzystać każdą uncję swojej energii w walce, aby jego wielki ideał został zaakceptowany, a powodzenie tego wysiłku nie będzie możliwe, chyba że „połączone” wysiłki będą całkowicie służyć tej walce ”.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Organizacja Pracy
Od 1933 r. nastąpił dynamiczny rozwój we wszystkich aspektach prawa dotyczącego pracy. Organizacja pracy została również zreformowana poprzez Ustawę o organizacji pracy (20 stycznia 1934 r.). Z tym związana była zmiana Ustawy o sądach pracy, a także Ustawa o wprowadzeniu Karty pracy (26 lutego 1936 r.), która dostarczała władzom danych niezbędnych do planowanego podziału pracy. Ustanowiono również zasady dotyczące umów o pracę. Wprowadzono Ustawę o ochronie wynagrodzeń pracowniczych (8 czerwca 1933 r.) oraz Ustawę o pracy (23 marca 1934 r.), których zasadnicza część chroniła pracownika przed obniżeniem płac, ale umożliwia również zakazanie prac zagrażających życiu, zdrowiu i moralności, ponadto Ustawę o godzinach pracy (26 lipca 1934 r.), Ustawa o godzinach pracy w piekarniach i cukierniach (29 czerwca 1936 r.). Ośmiogodzinny dzień był wprowadzony jako generalna zasada. W przypadku [przedsiębiorstw] niebezpiecznych dla zdrowia czas pracy należało skrócić. W dziedzinie ochrony pracy powstały przepisy dotyczące pracy ze sprężonym powietrzem (29 maja 1935 r.), Ustawę dotyczącą zakwaterowania pracowników w branży budowlanej (13 grudnia 1934 r.), która zapewniała zdrowe i odpowiednie zakwaterowanie dla pracowników w m.in. w kopalniach węgla, w przemyśle szklarskim (12 marca 1933 r.). Oprócz reformy ubezpieczenia chorobowego, inwalidzkiego i od wypadków zreformowano ubezpieczenie społeczne jako całość, aby zapewnić jego efektywne i ekonomiczne funkcjonowanie.
Wszystkie te akty prawne można było łatwo dopasować do ram istniejącego prawa, ale samo nadanie nowych nazw nic nie mówi o całkowicie nowym podejściu do wszystkiego, co dotyczyło prawa pracy. Dawne prawo pracy koncentrowało się na stowarzyszeniach pracowniczych [związkach zawodowych] i uznawało te klasowo-konfliktowe organizacje za korporacje ustawowe, przyznając im poczesne miejsce w życiu państwa. Ale takie stowarzyszenia stały się obecnie całkowicie sprzeczne z ideami zawartymi w prawie o organizacji pracy. Organizacja pracy przeszła zasadniczą zmianę. Narodowe państwo socjalistyczne nie dążyło do konfliktu między narodowym socjalistą a kapitalistyczną organizacją przemysłu i pracy. Zamiast opozycji między Pracą i Kapitałem, między zatrudnionym i pracodawcą, Ustawa o organizacji pracy [z 20 stycznia 1934 r.] ustanowiła Wspólnotę Zakładową [Betriebsgemeinschaft], która istniała po to, aby służyć całemu narodowi. „Aby służyć najwyższym interesom społeczności ludzi, nie są oni pracodawcami i pracobiorcami, ale pracownikami narodowymi”. (Hitler na targach motoryzacyjnych, 1935). Praca w każdej formie była wypełnieniem obowiązku wobec społeczności. Tym samym bezsensowna idea, że praca fizyczna była poniżej godności, została w ten sposób obalona. Wykwalifikowany pracownik przy wiertarce [wiercąc] wykonywał znacznie bardziej istotne zadanie niż pracownik biurowy w biurze fabrycznym, nawet jeśli ten drugi mógł siebie nazywać „pracownikiem umysłowym”. Wartość każdej pracy wykonanej w ramach wspólnoty narodowej zależała od jej przydatności dla życia narodu. Znaczenie honoru społecznego polegało na wypełnianiu tego obowiązku i szacunku dla pracownika. Honor był podstawą życia narodowego i jego najcenniejszą własnością. Z samej swojej natury musiał obejmować wszystkie osoby. Musiał przenikać każdą sferę życia narodowego i stanowić jej podstawową zasadę. Społeczność i Honor były nierozerwalnie połączone. Była to zatem podstawa Pracowniczej Wspólnoty.
Praca nie była uważana li tylko za fizyczną zdolność do wykonywania określonych zadań. Była działalnością, która miała wartość dla społeczności. Była pracą dla narodu, a każdy pojedynczy pracownik był  członkiem pracującej społeczności. Zasady życia narodowego również wymagały pracy, jako środka doboru i stymulowania sił duchowych i moralnych. Praca była zatem czynnikiem kształtującym społeczność. Dlatego, nie można było brać pod uwagę pracy oraz okoliczności i warunków, w jakich jest ona wykonywana, czyli takich kwestii jak bezpieczeństwo pracownika, warunki zwolnienia i urlopu, godziny pracy i płace, jedynie jako przedmiotu prywatnych umów, z którymi społeczność musi się pogodzić, jakkolwiek mogą być szkodliwe. Musiały być uregulowane przez prawo, które rządziło życiem całego ludu, ponieważ dotyczyły one całej społeczności.
Praca w każdej fabryce lub przedsiębiorstwie była zatem wykonywana dla wspólnej korzyści ludzi i państwa, a jej sukces lub porażka wpływał na los całego narodu. Pozycja pracodawcy jako lidera jego firmy była podporządkowana temu zadaniu. Jego praca we współpracy z pracownikami, których zatrudniał, opierała się nie na wzajemnych usługach, ale na wspólnej pracy dla narodu. Pozycja pracodawcy jako lidera nie oznaczała zatem, że jest panem we własnym domu i może robić to, co chce. Oznaczała raczej, że jest on odpowiedzialny za to, co jego firma robi dla społeczności. Pracodawca był zatem związany ze swoimi pracownikami tym, że wszyscy oni uczestniczą w pracy narodu. Istotą tej współpracy był honor w stosunku do wykonywanej pracy i honor społeczny, co oznacza sumienne wykonywanie obowiązków i szacunek dla każdego rodzaju pracy. Uchybianie tej zasadzie oznaczało naruszanie porządku rzeczy określonych w ustawie o organizacji pracy.

Forma, jaką nadano Wspólnocie Zakładowej [Betriebsgemeinschaft] wymagała, aby była ona samorządna. Organem tego samorządu była Rada Wzajemnego Zaufania [Vertrauensrat], która składała się z lidera firmy i członków wybranych przez pracowników. Jej zadaniem była przede wszystkim pomoc w opracowaniu regulaminu pracowniczego, zadbanie o odpowiednie środki ochrony przed wypadkami oraz wzmocnienie wzajemnego zaufania. Przeprowadzenie skodyfikowania zasad pracy (w kodeks pracy) należało do Powierników Pracy [Treuhänder der Arbeit], którzy byli mianowani dla każdego okręgu. Ich zadaniem nie było jednak stosowanie jakiś oficjalnych środków przymusu w celu utworzenia wspólnot zakładowych. Społeczność nie mogła zostać utworzona przez przymus. Powiernik pracy musiał, korzystając ze swojego osobistego wpływu, poprzez edukację i porady o charakterze ogólnym i szczegółowym, dopilnować, aby przymus państwa był zasadniczo niepotrzebny. Ich działalność w praktyce pokazała, że ​​chociaż w razie potrzeby korzystali z uprawnień przyznanych im na mocy ustawy, unikali poważnej ingerencji, która mogłaby doprowadzić do niepowodzenia ich wysiłków.
Powiernicy pracy byli wspierani w ich wysiłkach przez Niemiecki Front Pracy [Deutsche Arbeitsfront], który był wspólnotą wszystkich pracujących Niemców. Była to samorządna korporacja społeczna. Jako taka przejęła dawne instytucje społeczne [związki zawodowe] robotników i rozszerzyła je i udoskonaliła przy pomocy potężnej i prężnej organizacji. Ponadto pomagała swoim członkom, poprawiając warunki, w których żyją, i pomaga im w przypadku nieprzewidzianych nieszczęść. Ponieważ organizacja obejmowała zarówno pracodawców, jak i pracowników, mogła wywierać znaczący wpływ na warunki pracy w poszczególnych firmach i na tworzenie wspólnot zakładowych zgodnie z zasadami określonymi przez powierników pracy. W przypadku celowej i złośliwej opozycji wobec poleceń powiernika pracy ten ostatni mógł odwołać się do Sądów Honoru Społecznego. [Ehrengerichte]. Paragraf 36 ustawy o organizacji pracy zawierał wyczerpującą listę działań, które podlegały karze jako przestępstwa przeciwko czci społecznej. Ustanawiając te sądy, państwo wprowadziło coś zupełnie nowego. Powierzono im zadanie opracowania przez własne decyzje Krajowego Prawa Pracy. Wykroczenia wymienione w ustawie to np. złośliwe wykorzystywanie siły roboczej, przestępstwa przeciwko czci danej osoby, złośliwe zagrażanie pokojowi w miejscu pracy, naruszenie ogólnych dekretów wydanych przez powiernika pracy oraz zdrada tajemnic firmy przez członków rad pracowniczych. Zakładano jednak, że wszystkie takie działania wynikają z postawy aspołecznej. Zakres i skutki tych przepisów karnych najlepiej przedstawić za pomocą kilku przykładów z praktyki.
Sądy Honorowe [Ehrengerichte] wydawały wyroki z powodu złośliwego wykorzystywania siły roboczej za następujące działania: niewłaściwe wynagrodzenie za pracę z pogwałceniem umów o wynagrodzeniu, zatrzymanie wynagrodzenia, niepłacenie za nadgodziny, nadmierna praca, złe warunki zakwaterowania, odmowy przyznania urlopu i naruszenia ważnych przepisów dotyczących unikania wypadków. Jest także przypadek pracodawcy, który nie pozwalał pracownikom wykonywać pracy w ciszy i spokoju, ale ciągle ich niepokoił i przynaglał obraźliwym językiem. Pracodawca został skazany za przestępstwo przeciwko honorowi, ponieważ odmówił przewiezienia chorych dzieci pracownika do szpitala w sąsiednim mieście zgodnie z instrukcjami lekarza; powiedział, że musi oszczędzać swoje konie. Jego działanie w tej sprawie nie było obrazą honoru w rozumieniu Kodeksu Karnego, ale przestępstwem przeciwko honorowi należnemu każdemu członkowi społeczności pracującej. W związku z zakłócaniem pokoju w miejscu pracy rozpatrzono następujące przestępstwa: prowokowanie sporów pracowniczych; demonstracje przeciwko pracodawcy poprzez wprowadzenie w błąd; podważanie zaufania do współpracy między pracownikami, aby zakłócać prawidłowe funkcjonowanie firmy. W 1934 r. wniesiono 64 skargi, w 1935 r. 204, z których 164 rozstrzygnięto do końca roku.

Kary, które mogły nakładać sądy społeczne, to grzywny, nagany i ostrzeżenia. Mogły jednak również nakazać usunięcie pracownika z jego miejsca pracy lub pozbawić pracodawcę jego tytułu lidera firmy. Oceniając surowość kary, należało brać pod uwagę nie tylko sporadyczny przypadek, ale także aspołeczne podejście sprawcy. Spośród 164 rozpatrywanych spraw, osiem zakończyło się uniewinnieniem, w 25 przypadkach nałożono grzywny poniżej 100 marek, w 45 przypadkach grzywny od 100 do 499 marek, w czterech przypadkach grzywny od 500 do 999 marek, a w czterech przypadkach grzywnę w wysokości ponad 1000 marek. Ponadto wydano 21 nagan i 19 ostrzeżeń. Było jeden wyrok z usunięciem z miejsca pracy, a w dziewięciu przypadkach pracodawca został pozbawiony funkcji lidera firmy. Jeśli przestępstwo dotyczyło nie tylko honoru społecznego, ale także bezpośrednio społeczności, powiernik pracy mógł odwołać się do sądów powszechnych, które mogły nałożyć karę grzywny lub zasądzić więzienie.
 

http://tosterpandory.pl/pogarda-czyli-system-kastowy-w-polsce/

http://arjanek.neon24.pl/post/152700,iii-rzesza-byla-panstwem-bezprawia

PRZECZYTAJ TAKŻE

KOMENTARZE

  • @
    Lista polskich związków zawodowych
    Przejdź do nawigacji
    Przejdź do wyszukiwania
    Organizacje zrzeszone w centralach związkowych

    Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”
    Inicjatywa Pracownicza
    Forum Związków Zawodowych (łącznie 75 organizacji związkowych)
    Federacja Związków Zawodowych Maszynistów Kolejowych (Warszawa)
    Federacja Związków Zawodowych Pracowników PKP (Warszawa)
    Federacja Związków Zawodowych Służb Mundurowych (Warszawa)
    Konfederacja Związków Zawodowych Pracowników Telekomunikacji w Polsce
    Krajowy Wolny Związek Zawodowy Pracowników Gospodarki Wodnej i Ochrony Środowiska
    Krajowy Związek Zawodowy Ciepłowników
    Krajowy Związek Zawodowy Inspektorów Kontroli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
    Mazowiecki Związek Zawodowy Pracowników Drogownictwa RP
    Międzyzakładowa Organizacja Związku Zawodowego Pracowników Ochrony Zdrowia przy Szpitalu Specjalistycznym im. Łukowicza w Chojnicach
    Międzyzakładowy Młodzieżowy Związek Zawodowy Pracowników Ispat Polska Stal S.A.
    Międzyzakładowy Niezależny Związek Zawodowy „Hutnik” przy ZGH „Bolesław” w Bukownie
    Międzyzakładowy Związek Zawodowy Pracowników Oświaty „Forum”
    Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Funkcjonariuszy Straży Granicznej
    Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Kierowców Autobusów Komunikacji Miejskiej Rzeczpospolitej Polskiej
    Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Listonoszy Poczty Polskiej
    Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność '80”
    Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność 80” KWK „Jas - Mos” w Jastrzębiu Zdroju
    Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Solidarność '80 Małopolska
    Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Policjantów
    Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Pracowników Policji
    Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Pracowników Pożarnictwa
    Niezależny Związek Zawodowy Kierowców
    Ogólnokrajowe Zrzeszenie Związków Zawodowych Pracowników Ruchu Ciągłego
    Ogólnokrajowy Związek Zawodowy „Forum”
    Ogólnopolski Związek Zawodowy Oficerów i Marynarzy
    Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych
    Ogólnopolski Związek Zawodowy Położnych
    Ogólnopolski Związek Zawodowy Pracowników Administracji i Obsługi Służby Zdrowia
    Ogólnopolski Związek Zawodowy Pracowników Bloku Operacyjnego Anestezjologii i Intensywnej Terapii
    Ogólnopolski Związek Zawodowy Straż Pocztowa
    Ogólnopolski Związek Zawodowy Pracowników Wojewódzkich Ośrodków Ruchu Drogowego, Wrocław
    Porozumienie Związków Zawodowych „Kadra”
    Wolny Związek Zawodowy „Solidarność - Oświata”
    Zakładowy Związek Zawodowy Pracowników British - American Tobacco Polska S.A
    Związek Zawodowy Aktorów Polskich
    Związek Zawodowy Inżynierów i Techników
    Związek Zawodowy Techników Farmaceutycznych Rzeczypospolitej Polskiej
    Związek Zawodowy Kapitanów i Oficerów
    Związek Zawodowy Kierowców PeKaeS Transport S.A.
    Związek Zawodowy Kierowców w Polsce
    Związek Zawodowy Liga Pracy
    Związek Zawodowy Marynarzy i Rybaków Kontraktowych
    Związek Zawodowy „Okrętowiec”
    Związek Zawodowy Pracowników Komunalnych Regionu Kujawsko-Pomorskiego
    Związek Zawodowy Pracowników Komunikacji Autobusowej w Gdyni
    Związek Zawodowy Pracowników Komunikacji Miejskiej w RP
    Związek Zawodowy Pracowników Lotnictwa Cywilnego
    Związek Zawodowy Pracowników Policji
    Związek Zawodowy Pracowników Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze” Pracowników Spółek z Udziałem Przedsiębiorstwa i Lotnisk Niekomunikacyjnych
    Związek Zawodowy Pracowników RUCH S. A. „Kadra”
    Związek Zawodowy Pracowników Technicznych i Ekonomicznych Bydgoskich Zakładów Przemysłu Gumowego Stomil S.A.
    Związek Zawodowy Pracowników Totalizatora Sportowego Sp. z o.o. „Forum”
    Związek Zawodowy Pracowników Warsztatowych (PKP), Warszawa
    Związek Zawodowy Pracowników Zakładu Szybkiej Kolei Miejskiej „Cisowa”, Gdynia
    Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych (OPZZ)
    Związek Nauczycielstwa Polskiego (ZNP)
    Związek Zawodowy Pracowników Przemysłu Poligraficznego
    Autonomiczne Związki Zawodowe Transportu Kolejowego, Słupsk
    Federacja Związków Zawodowych Pracowników Automatyki i Telekomunikacji PKP, Warszawa
    Federacja Związków Zawodowych Pracowników Dróg Żelaznych, Warszawa
    Konfederacja Kolejowych Związków Zawodowych, Warszawa
    Związek Zawodowy Maszynistów Kolejowych w Polsce, Warszawa
    Związek Zawodowy Dyżurnych Ruchu PKP, Warszawa
    Związek Zawodowy Drużyn Konduktorskich w RP, Warszawa
    Związek Zawodowy Dyspozytorów PKP, Warszawa
    Związek Zawodowy Kolejarzy w Przemyślu, Przemyśl
    Międzyzakładowy Wolny Związek Zawodowy Kolejarzy, Kędzierzyn-Koźle
    Międzyzakładowy Związek Zawodowy Rewidentów Taboru, Katowice
    Ogólnopolski Związek Zawodowy Pracowników Transportu, Ostrołęka
    Ogólnopolski Związek Zawodowy Straży Ochrony Kolei, Warszawa
    Związek Zawodowy Administracji PKP, Katowice
    Związek Zawodowy Bibliotekarzy i Pracowników Bibliotek „Bibliotekarze Polscy” (Warszawa)
    Zrzeszenie Związków Zawodowych Energetyki; Warszawa
    Międzyzakładowy Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Pracowników Zespołu Elektrowni Dolna Odra
    Związek Syndykalistów Polski

    Organizacje niezrzeszone

    Związek Zawodowy „Kontra”
    Krajowy Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność '80”
    Krajowy Związek Zawodowy Techników i Inżynierów BHP
    MWZZ „Centrum” przy Dyrekcji Generalnej Poczty Polskiej w Warszawie
    Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Rolników Indywidualnych „Solidarność”
    Niezależny Samorządny Związek Zawodowy "Wyzwolenie"
    Ogólnopolski Związek Zawodowy „Inicjatywa Pracownicza”
    Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy
    Ogólnopolski Związek Zawodowy Położnych
    Polski Związek Zawodowy Rolnictwa "Wyzwolenie"
    Wolny Związek Zawodowy Kierowców Rzeczypospolitej Polskiej
    Wolny Związek Zawodowy Pracowników Poczty
    Wolny Związek Zawodowy „Sierpień 80” – Konfederacja
    Zakładowy Związek Zawodowy „Lepsza Przyszłość” przy Avista Media sp. z o.o.
    Związek Zawodowy „Jedność”
    Związek Zawodowy Muzealników i Pracowników Muzeów „Muzealnicy Polscy” (Poznań)
    Związek Zawodowy Oświata
    Związek Zawodowy Polskich Artystów Muzyków Orkiestrowych
    Związek Zawodowy Pracowników Gospodarki Komunalnej i Terenowej w Polsce
    Związek Zawodowy Pracowników Poczty Polskiej w Warszawie
    Związek Zawodowy Pracowników Resocjalizacji „Smolnik”
    Związek Zawodowy Pracowników Telekomunikacji Polskiej SA oraz Firm Pracujących na rzecz TP „Błękitna Linia”
    Związek Zawodowy Rolnictwa „Samoobrona”
    Związek Zawodowy Techników Farmaceutycznych Rzeczypospolitej Polskiej
    Związek Zawodowy Pracowników Wika Polska
  • Autor
    Nie pamiętam dobrze, ale Sper musiał pognać związki z zakładów pracy bo inaczej by było tak jak u nas teraz. Po za tym Hitler dyscyplinował brać robotniczą i związkowców , obozami koncentracyjnymi. Wbrew pozorom u nich tak jak i w ZSRR było bardzo łatwo stać się ,,wrogiem ludu''. Ale widać jest to niezły sposób na wzrost gospodarczy.

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930